Elisabeth Broekaert (1964) is een Belgisch fotografe.

Broekaert studeerde fotografie aan de Koninklijke Academie Voor Schone Kunsten in Gent. Daarna kon ze een beurs krijgen van The British Council om zich te specialiseren in documentairefotografie aan het Gwent College of Higher Education in Newport. De foto-essays die ze toen maakte werden gepubliceerd in The Sunday Correspondent.

Na haar studies ging ze als vrije fotografie aan de slag bij onder meer De Standaard, De Morgen, Elle, Knack, Vrij Nederland, Humo en Feeling. Ze was ook setfotografe bij de met Oscar bekroonde film Antonia en de televisieserie Terug naar Oosterdonk.

In 1995 maakte Broekaert de reeks foto's De Wereld van de Moultons in het Amerikaanse Maine. Die reeks werd bekroond met de Prix RTBF en in 1998 werden enkele foto's opgenomen in La Bibliotèque Nationale de France in Parijs.

Voor haar twee laatste boeken 'Let's stick together' en 'Vlees is het mooiste' werkte ze samen met dichter Bart Moeyaert.

(bron: Wikipedia)

Info

Naam
Elisabeth Broekaert
Expertise
documentairefotografie

Gesteunde projecten

Meet the Moultons – Part II

  • Gezin

Wat als je droom en daad naast elkaar zou kunnen zetten? Als je de toekomstdromen van een moeder voor haar kinderen kan afmeten aan het leven dat geworden is? In 1995 trok fotografe Elisabeth Broekaert naar Maine, in het Noord-Oosten van de Verenigde Staten. Ronnie en Laurie Moulton zetten hun deur open en lieten haar achteloos portretten maken die toen in De Standaard werden gepubliceerd.  

Wonderhormoon of horrorhormoon: DESinteresse voor hormonaal geknoei

  • Gezondheid

Bent u of uw mama geboren tussen 1947 en 1977, dan bestaat de kans dat u zich herkent in dit verhaal van DES. Misschien heeft uw moeder of uw oma toen ze zwanger was DES geslikt als medicijn.