Het land, een jonge democratie die vanuit België, dan weer geslagen en vervolgens weer gezalfd wordt, lijdt onder groeipijnen. Maar evenzeer onder problemen die zijn gecreëerd door de structuren, de (wan)organisatie en de corruptie. In zijn reeks voor het Nieuws gaat journalist Thomas Van Hemeledonck in de straten van Kinshasa, en in het Congolese binnenland, op zoek naar de pols van de Congolees: Hoe ziet hij de situatie evolueren?
De chaos van Kinshasa: wegen en verkeer in de miljoenenstad. Er wordt volop aan de weg getimmerd door president Kabila: één van zijn beruchte ‘5 chantiers’ zijn de openbare werken… vooral dan in en de sjieke wijk Gombee en rond het Palais du people. Maar ‘Dieudonnee Modaal’ heeft daar niet echt veel aan en staat nog elke dag uren vast in de file. Ik ben meegereden met een taxibus tussen 29 andere Congolezen. (When in Congo, do as the Congolese do). En het bezoek aan de straatgaragist Carlos is al helemaal ontluisterend.
De straatkinderen van Kinshasa: Jonathan is een jongen van 14 die in een autowrak slaapt. Jonathan is een kind van straatkinderen… 2de generatie dus al die op de straat is geboren. En dat legt meteen het probleem bloot. De overheid doet niks voor hen, de broeders van Don Bosco, onder leiding van een Vlaamse broeder, wel.
Belgische vergane glorie, het verdriet van Isiro: Oost-Congo is 3de wereld gebied. Afgesloten van de rest van het land, kreunend onder de oorlog. Isiro, Paulis heette de stad vroeger, was destijds het hart van de Belgische katoen en koffie-industrie. Er stonden 10-tallen fabrieken. Ze staan er nu nog, maar overwoekerd door de jungle. Een oude Congolees die de Belgen er actief heeft meegemaakt, mijmert over het verleden, kijkt naar de toekomst van zijn land en stelt de vraag: ‘ Waarom hebben jullie ons toch zo vroeg losgelaten? ’
In Arm Congo trekken we de wijk Linkwala in Kinshasa in. Julien is onze gids en loodst ons veilig door de steegjes, langs de open riolen en bloot liggende elektriciteitskabels.
90% van de inwoners van Kinshasa heeft niet echt een vaste baan, dus overleven ze door de zwarte markt en de officieuze economie van de straat. Ik praat onder andere met een verkoper van rolstoelen en krukken. ‘ Op de prijs kan afgedongen worden, hoor!’, verzekert de verkoper. Invaliden hebben ook hun rechten…
Bij de Vlaamse nonkel pater. Toon Tanghe woont in Menkao, het heuvelland buiten Kinshasa. Al 40 jaar is hij in Congo. Hij kent de mentaliteit van de Congolezen door en door, ziet dat de bevolking armer en armer wordt, maar toch is hij ervan overtuigd dat ze er zich zullen doorslaan. Een misviering met Pater Toon in, verslaat de Harlem Gospel Choirs ‘by a mile’.
Op pad met de politie van Kinshasa. Het Nieuws heeft uitzonderlijk de toestemming gekregen om het werk van de politie te kunnen observeren en alles registreren.
We gingen ondermeer mee op patrouille, in de gevaarlijke wijken van Kinshasa. Te voet, want auto’s heeft het korps niet.
Het Congolese politieapparaat wordt hervormd. Eupol helpt daaraan mee. Bijna 1 miljard euro zal die hele operatie kosten. Dat geld is heel erg hard nodig aan de basis want de onderbemanning en onderbetaling van het korps leidt vaak tot wantoestanden. Voorbeelden daarvan legio, in de reportage.
