De Nederlandse collaboratie-archieven zijn toegankelijk voor burgers; ze behoren zelfs tot de meest geraadpleegde archieven in het Nationaal Archief. In België kun je wel een aanvraag doen om de collaboratie-dossiers in te zien, maar de kans dat die wordt gehonoreerd is vrijwel nul. Het College van procureurs-generaal, de instantie die de archieven beheert, houdt ze zo goed als gesloten; openstelling zou tot ‘verstoring van de openbare orde’ kunnen leiden, en ‘bepaalde passies’ opnieuw kunnen doen oplaaien.Lees meer over het gesloten houden van de archieven in deze ‘omzendbrief.’
Toen Nederlanders in 2000 zelf mochten gaan snuffelen in de dossiers, zette dat heel wat in gang. Op individueel niveau betekende het voor nazaten van “foute” Nederlanders verwerking, omdat ze eindelijk konden uitzoeken hoe het nu precies zat.Lees hier:
Wat het archief van “foute” Nederlanders ons leert over ons oorlogsverleden. In de samenleving kwam er naast het perspectief van het slachtoffer en de verzetsheld ook aandacht voor het perspectief van de dader. In België zijn de dossiers van vermeende en vervolgde collaborateurs alleen toegankelijk voor historici die er onderzoek naar doen.
Lees verder op De Correspondent of op Apache.be (enkel abonnees).
