Dit project analyseert waarom de Vlaamse 'klimaatsprong' - het plan om de zware industrie tegen 2040 met 90% te decarboniseren - niet van de grond komt. Jelle De Mey, Bart Grugeon Plana en Thomas Goorden identificeren vier structurele problemen:
- De koolstofmarkt (EU-ETS) werkt niet: het blijft voor bedrijven goedkoper om uitstootrechten te kopen dan te investeren in vergroening.
- Koolstofopslag (CCS) is te duur en onzeker. Afvangen en opslaan kost tot 200 euro per ton CO₂, terwijl Vlaanderen zelf geen opslagcapaciteit heeft en afhankelijk is van buurlanden.
- Elektrificatie vereist een verdubbeling van de stroomproductie en veel goedkopere groene energie - iets wat er voorlopig niet komt door gebrek aan nieuwe windmolens en onzekerheid over kernenergie.
- Financiering is dramatisch ontoereikend. De recent aangekondigde 2 miljard euro over 10 jaar is slechts een fractie van wat nodig is.
Ze concluderen dat onduidelijk blijft of de overheidsmiddelen effectief ingezet worden voor klimaattransitie, of vooral dienen om de fossiele industrie langer in stand te houden ten koste van de belastingbetaler.
