De gletsjers over de hele wereld smelten sneller dan ooit tevoren is gemeten. Maar vooral de tropische gletsjers die zich langs de evenaar in de Andes, Zuidoost-Azië en Afrika uitstrekken, zijn kwetsbaar. De gletsjers in Zuid-Amerika krimpen 35% sneller dan het wereldwijde gemiddelde, en een recent onderzoek naar de Eternity-gletsjers in Indonesië voorspelt dat deze binnen vijf jaar verdwenen zullen zijn. Ondertussen zegt de Verenigde Naties dat “volgens de beschikbare gegevens” de gletsjers in Oost-Afrika “zeer waarschijnlijk tegen 2050 verdwenen zullen zijn”.
De gletsjers op Mount Stanley maken deel uit van de Afro-alpiene zone, een ongewoon ecosysteem dat op grote hoogte in de Afrikaanse tropen voorkomt. Hier rijzen reusachtige kruiskruidplanten uit de grond als 6 meter hoge kandelaars. Ze groeien naast buisvormige reuzenlobelia's, waarvan de hangende bladeren beschutting bieden aan de iriserende honingzuigers die ze bestuiven. Zowel planten als dieren hebben zich aangepast aan de extreme omstandigheden van een klimaat dat vaak wordt omschreven als “elke dag zomer en elke nacht winter”.
De gletsjers die vanuit de Afro-alpiene zone stromen, fungeren als natuurlijke reservoirs voor de gemeenschappen beneden, waarbij ze water opslaan tijdens natte, koude periodes en het weer afgeven in warme, droge periodes. In die periodes zijn de mensen die stroomafwaarts van het smeltwater van de gletsjers van Rwenzori wonen, ervan afhankelijk om zich te wassen, te drinken en voor hun vee te zorgen.
