I am Golden Karen vertelt het verhaal van Thaawa, die worstelt met zijn identiteit als jonge migrant die in Bangkok aankomt en uiteindelijk vader wordt. Hij vraagt zich af wat zijn verantwoordelijkheden zijn ten opzichte van zijn gezin en of hij zich in Thailand wil vestigen of terug wil keren naar de staat Karen.
Hoewel hij en de meeste van zijn vrienden het grootste deel van hun leven in Thailand hebben gewoond, blijven ze nauw verbonden met de Karen-cultuur; ze dragen traditionele kleding bij speciale gelegenheden en communiceren in het Pwo Karen. Maar ze maken ook hiphopmuziek in het Karen en uploaden regelmatig nummers op YouTube. Ze gebruiken digitale media als een manier om hun culturele erfgoed te produceren, te bewaren en over te dragen, en bieden zo een plek waar jonge Karen-migranten over de hele wereld zich mee kunnen identificeren.
Voor Thaawa, de hoofdpersoon van ‘I am Golden Karen’, is het leven als migrerende arbeider in Bangkok tijdelijk; een overgangsperiode of een onderbreking van het ‘echte’ leven. Hoewel de meeste van zijn dagen in een hoog tempo verlopen en hij van 's ochtends tot 's avonds in een fabriek werkt, ervaart Thaawa de tijd juist als het tegenovergestelde, omdat hij en zijn familie voortdurend wachten op een kans om terug te keren naar het platteland van de staat Karen.
Deze samenkomst van twee schijnbaar paradoxale leefwerelden, op het platteland en in de stad, zorgt voor een interessante dialectische spanning tussen tijd en ruimte.
