Daarbij krijgen ze ook steun uit de Riffijnse diaspora. In de sociale beweging die na de dood van Mohsin Fikri ontstaat, is de 20ste-eeuwse vrijheidsstrijder abdelkrim al-Khattabi een belangrijke inspiratiebron. In de jaren twintig bestrijdt hij bijna succesvol de Spaanse en Franse kolonisatie, en na de Tweede Wereldoorlog komt hij op voor de bevrijding van de hele Maghreb: Marokko, Algerije en Tunesië.
Wanneer Marokko in 1956 zijn onafhankelijkheid eindelijk herwint, heeft dat negatieve gevolgen voor de Rif. Er komt een repressief beleid en de economie is instabiel. Omdat de vraag naar gastarbeiders in West-Europa stijgt, vertrekken veel Riffijnen naar het noorden in de hoop op ene betere toekomst. Maar de geschiedenis leeft verder, ook op honderden kilometers afstand.
Dit werk is het resultaat van jarenlang onderzoek. De auteur bestudeerde de geschiedenis van de relaties tussen de Marokkaanse macht en de Rif vanaf het prekoloniale tijdperk tot het heden. Hij reisde daarvoor verschillende keren naar het buitenland, doorzocht archieven en bezochte prominente activisten, families en onderzoekers.
Afbeelding: © Jean Du Taillis, Bibliothèque nationale de France
