Myanmar
© Simon Clément

MINDAT - De protesten houden aan en het leger schiet met scherp. Vooral in de uithoeken van het land, waar etnische groepen al jaren verzet voeren tegen het leger, verschijnt een ware guerrillabeweging. Maar waar staat het verzet nu? En hoe kijken jongeren naar de voorbije jaren van onverbiddelijke strijd.

De burgeroorlog in Myanmar lijkt ondertussen zo goed als vergeten. Enkel de aardbeving op 28 maart 2025 kon de wereld er even aan herinneren. Niettemin woedt de brutale strijd onverminderd door. Het geweld van de junta tegen de bevolking is systematisch – inclusief willekeurige arrestaties, martelingen, buitengerechtelijke executies en willekeurige aanvallen op burgers. Tegelijkertijd is inmiddels bijna de helft van het land in handen van verschillende rebellenbewegingen.

In Chin state, de meest Westelijke provincie, grenzend aan India, kan het verzet alvast spreken van een overwinning. Op 24 December 2024 kon de Chin Brotherhood nog de stad Mindat veroveren, samen met hun recente zege in Falam township lijkt het Myanmarese leger zo goed als verdreven uit Chin state. De bevrijding van Mindat was uiterst symbolisch. Het is de plek waar het gewapend verzet zijn chaotisch debuut maakte.

Op 24 april 2021 begon, op een toegangsweg, de beruchte Musketrevolutie. Met de musketten van hun ouders, die normaal dienen voor de jacht, vielen rebellen de junta aan. “Zonder structuur, geen commandant, geen leiders, geen ervaring”, vertelt Poe Dote*, een ex-politieagent die zich aansloot bij de beweging voor burgerlijke ongehoorzaamheid en zich later ontpopte tot de commandant van het Mindat-offensief. “Het zijn onze gevechten die heel Myanmar toen inspireerden. We toonden dat je zelfs met enkel musketten, zonder training, iets kunt betekenen. Zolang je maar moed hebt.”

Met de helft van het land in handen van de rebellen lijkt de droom van een vrij Myanmar steeds dichterbij. De junta weet al jaren geen terrein meer terug te winnen en neemt liever zijn toevlucht tot het gedwongen rekruteren van jongeren. Toch lijkt het einde van de junta niet voor meteen. “We hebben hetzelfde doel: de val van de junta en een vrij Myanmar”, zegt Poe Dote. “De internationale gemeenschap moet ons daarin steunen, met ook gerichte sancties, zoals voor kerosine. Maar of we nu hulp krijgen of niet: we willen en zullen de junta verslaan. Dat is onze grootste droom.”

*schuilnaam omwille van veiligheidsredenen

Foto's: © Simon Clément

Ondersteund
€3.565 toegekend op 11/12/2024
ID:
FPD/2024/2274

Thema's

Publicatie

PRINT

ONLINE

PERS

LAND

  • Myanmar

Teamleden

Heb je middelen nodig voor je eigen onderzoeksverhaal?

Dankzij de flexibele subsidieprogramma's van Journalismfund Europe kunnen journalisten relevante verhalen van algemeen belang produceren met een Europese invalshoek vanuit internationaal, nationaal en regionaal perspectief.

Steun onafhankelijke onderzoeksjournalistiek

Wij zijn afhankelijk van uw steun om ons werk te kunnen voortzetten. Doe vandaag nog een gift, elk bedrag is welkom.