Hiram is een livestreamer. Van bij het begin van de protesten filmt hij wat er op straat gebeurt. Zo wil hij het onrecht aanklagen. “Ik zet mijn camera in als een manier om manifestanten te beschermen. Dankzij sociale media is het makkelijker geworden om politiegeweld naar buiten te brengen, kijk maar naar George Floyd.” Voor de lens van Hiram werd ook al een manifestant neergeschoten, dat heeft hem diep geraakt.
Louise maakt ook kennis met families van slachtoffers. En ze gaat op stap met verschillende bewegingen. Mama Bear en haar familie hebben eigen T-shirts en ze schminken zich als echte krijgers. Ze strijden vreedzaam. Maar Louise merkt dat de sfeer grimmiger wordt. “Mensen grijpen naar de wapens. Af en toe rijdt een auto in op de massa. De politie wordt steeds repressiever en het wordt alleen maar moeilijker om in dialoog te gaan.”
“De protesten trokken als een lopend vuurtje doorheen de wereld en bereikten ook Vlaanderen”, zegt Louise. “Deze reportage zal niet alleen een inkijk geven in het Amerikaanse leven, maar ons tegelijk doen reflecteren over de toenemende polarisatie die ook bij ons in Europa plaatsvindt.”
