Guinee is in België relatief onbekend, maar het West-Afrikaanse land is naast een belangrijke goudproducent ook de grootste producent van Bauxiet ter wereld. Dag en nacht schrapen reusachtige machines er bauxiet van de aardkorst; Treinen en vrachtwagens vervoeren het erts onafgebroken naar grote rivierhavens, vanwaar het wordt verscheept naar China en Europa om er aluminium te maken.
Volgens het Internationaal Muntfonds (IMF) zal Simandou de economische groei van Guinee dit jaar opdrijven tot 10 procent, een van de hoogste cijfers ter wereld. De regering presenteert 'Simandou 2040' dan ook als hét project dat het land moet ontwikkelen. tegelijk overstijgt de economische dynamiek nu al de draagkracht van het land, met zware verkeersdrukte in en rond de hoofdstad Conakry.
Marokko herbergt een aantal moderne industrieën. Renault heeft er zijn grootste vestiging ter wereld, ook Stellantis produceert er wagens. De autoproductie evolueert naar het miljoen per jaar. Airbus laat er hightech-onderdelen maken. Een hogesnelheidstrein brengt je in twee uur van Tanger naar Casablanca. Het land is gezegend met veel zon en wind, en begint die groene energie stilaan te exploiteren. Met de komst van het WK voetbal in 2030 wordt nog eens flink geïnvesteerd in (spoor)wegen, luchthavens en stedelijke infrastructuur. Ook kritische observatoren van het land erkennen de transformatie naar een land met een betere infrastructuur, nieuwe soorten van industriële tewerkstelling en meer welvaart.
Maar het is wel een transformatie die velen achterlaat. De Marokkaanse economie groeit, luidens het laatste rapport van het IMF, elk jaar met 4 tot 5 procent, terwijl de bevolking met minder dan 1 procent toeneemt. Mocht die inkomensgroei gelijk verdeeld worden, dan zou iedere Marokkaan dus zijn inkomen met 3 tot 4 procent per jaar zien toenemen. Dat is niet het geval en deze ongelijkheid vindt haar wortels in het landbouw- en grondbeleid.
