Jan De Deken (°1985) is freelancejournalist en -fotograaf. Sinds 2010 schreef hij reportages in meer dan dertig landen.

Hij studeerde journalistiek aan de Arteveldehogeschool en internationale politiek aan de Universiteit Gent. Hij werkte als freelancecorrespondent vanuit Rio de Janeiro en schreef reportages vanuit meer dan dertig landen, waaronder Rwanda, Zuid-Afrika, China, de Filipijnen, Japan, Bulgarije, Mexico, Uruguay, Haïti en de VS. Hij berichtte vanuit de Rohingya-kampen in Myanmar, legde in het oosten van Congo de commerciële exploitatie van verkrachtingsslachtoffers bloot en bezocht in Nigeria als eerste journalist in lange tijd het door Boko Haram-terreur geplaagde Chibok. Zijn reportages verschenen onder andere in Knack, Ter Zake, Vranckx, De Standaard, De Morgen, de Groene Amsterdammer, Vrij Nederland, De Correspondent, Trouw, Elsevier en The Daily Beast. Mensenrechten, migratie, conflict en klimaat zijn onderwerpen die hij van nabij opvolgt. Met steun van het Fonds Pascal Decroos voor Bijzondere Journalistiek onderzocht hij vrouwenrechtenschendingen in El Salvador, en hoe ontwikkelingsagentschappen en ngo's omgaan met de precaire situatie van lgbt in Oeganda.

In 2013 begon De Deken aan een wereldwijde zoektocht naar wat mensen gelukkig en ongelukkig maakt in verschillende culturen en levensomstandigheden. In april 2018 verscheen bij uitgeverij Querido ‘Melk, honing, kerosine: op reis naar de gelukkigste en ongelukkigste plaatsen ter wereld’. Onderweg in zes continenten kijkt de auteur kritisch naar geluksranglijsten en -onderzoeken, en naar de vermarkting van geluk.

Met steun van het Vlaams Journalistiek Fonds lanceert De Deken in september 2019 The Polar Project, een crossmediaal en multimediaal onderzoeksjournalistiek platform over de oorzaken en impact van klimaatverandering.

Informatie

Naam
Jan De Deken

Gesteunde projecten

Inocencia asesinada

  • Conflict
  • Gezondheid
  • Religie

“Toen ik wakker werd in het ziekenhuis stonden er politiemensen rond mij. Ze zeiden dat ik mijn kind had vermoord.” Maria Teresa De Rivera is 34 wanneer ze een miskraam krijgt op het toilet. Door de strenge abortuswetten in haar land wordt ze veroordeeld tot 40 jaar cel. Ze verliest niet alleen een kind, maar ook haar vrijheid. Onder druk van onder andere de katholieke kerk heeft El Salvador een van de strengste abortuswetten ter wereld. 

Waarom ngo’s niet om holebirechten malen

  • Conflict
  • Gelijke Kansen

Oeganda staat bekend als een van ’s werelds slechtste landen om lesbienne, homo, biseksueel of transgender (LGBT) te zijn. Holebi’s riskeren er veertien jaar cel en zijn slachtoffer van geweld en discriminatie. Oegandese kerkleiders roepen op om hen te lynchen, politieke leiders gebruiken hen als bliksemafleiders voor de echte problemen.