Voetreis door een verdwijnend land
Ooit was België een land van belofte. Een industriële wereldmacht. Een baken van vooruitgang en entrepreneurschap. De motor van dit kleine wonder was de ijzeren weg, het meest ontwikkelde spoorwegnet van het Europese continent.
Terwijl België op sterven ligt, wandelt Pascal Verbeken terug naar het tijdperk van de Great Expectations. Hij maakt een voetreis langs de Grand Central Belge, de negentiende-eeuwse private spoorlijn die Wallonië met Vlaanderen verbond. Een slagader van het triomferende België, ongeveer 200 kilometer lang.
De tocht leidt langs spookstations in de Ardennen, industriewijken in Charleroi, verkavelingen in Vlaams-Brabant en migrantenbuurten in Mechelen, de stad waar het Belgische spooravontuur ooit begon. Met een scherp oog registreert Verbeken de kleine en grote tekenen des tijds. Hij luistert naar een bonte verzameling van Belgen – vaak uit de migratie - die een unieke, soms tragische band hebben met de Belgische geschiedenis. Wat betekenden ze voor België? En wat betekent het verdwijnende België voor hen?
Meer nog dan ‘Arm Wallonië’ is ‘Grand Central Belge’ een requiem voor een verscheurd land dat zijn oude demonen niet kan verjagen.
