Johan Anthierens (1937-2000) zwierf zijn leven lang door de Vlaamse en Nederlandse mediawereld. Was Johan Anthierens een journalist of een schrijver? Hij was beide, en dat altijd tegelijk, zowel wanneer hij in Knack aan televisiekritiek deed als wanneer hij voor De Morgen de ronde van de Vlaamse Maria-oorden ondernam.
De keitjes die hij onderweg uitstrooide, en die in Ooggetuige verzameld zijn, trekken een spoor door een halve eeuw geschiedenis van radio, televisie en pers en van show, variété en kleinkunst. Ze leiden naar de wereld van de kunstenaars die hij bewonderde, de chansonniers Brassens, Béart, Brel en Ferré, de Vlaamse schrijvers Boon, Claus, Elsschot en Van Nijlen.
Anthierens focuste met zijn vrije geest op de onderwerpen van de dag en wette zijn rake pen aan de eeuwige thema's. Zijn artikels vormen een kroniek van landzeer en wereldleed, niet gedateerd, want de extreem-rechtse kanker is uitgezaaid en het aantal politieke gevangenen blijft schrikbarend hoog. De journalist doet geen afbreuk aan zijn reputatie van niets en niemand ontziende criticus, de schrijver buigt zich liefdevol over een mooi woord, de juiste uitdrukking, een goed boek.
Met Niemands meester, niemands knecht willen de samenstellers het monument oprichten dat Johan Anthierens verdient. Na Leve mij, een selectie uit zijn autobiografische teksten, komt nu Ooggetuige met een bundeling van zijn journalistieke werk.
Samengesteld door Brigitte Raskin & Karel Anthierens.
