1903.
Auguste De Winne, journalist van het socialistische dagblad Le Peuple, publiceert zijn klassieke reportageboek 'Door Arm Vlaanderen', het verslag van een reis langs 'gaten van verdriet' waar hongersnood, analfabetisme en uitbuiting welig tieren.
2006, een eeuw later.
Journalist Pascal Verbeken reist door de Waalse streken waar het arm Vlaanderen van Auguste De Winne met honderdduizenden heen gevlucht is. De route loopt door het platteland van Waals-Brabant en volgt verderop de oude industriële as van de Borinage, La Louvière, Charleroi, Seraing en Luik.
Het oude België is inmiddels dood. Arm Vlaanderen is één van de rijkste, best opgeleide regio's van Europa geworden. Voor Wallonië waren de voorbije decennia meedogenloos.
Tot begin jaren '60 bleef Wallonië een magneet voor grote golven arbeidsmigranten uit alle windstreken. Die gouden tijd is voorbij. Wat is er gebeurd met het beloofde land? En welke toekomst heeft het nog?
In het reportageboek 'Arm Wallonië' ontmoet Pascal Verbeken on the road tientallen Walen wier kleine verhaal onlosmakelijk verbonden is met de grote geschiedenis van Wallonië: boeren, oud-mijnwerkers, winkeliers, professoren, bedrijfsleiders, illegalen, leraren, burgemeesters, asielzoekers, truckchauffeurs, cineasten, syndicalisten,… Allen schilderen ze mee aan een veelkantig, ontroerend tableau van een land dat moeizaam zijn verloren trots probeert terug te vinden.
Maar 'Arm Wallonië' is meer dan een fonkelend verhalensnoer. Het maakt een indringende analyse van de Waalse samenleving, rekent af met tal van clichés en herinnert rijk Vlaanderen opnieuw aan zijn schamele verleden. Jawel, 'Door Arm Vlaanderen' zit altijd in Verbekens binnenzak - als een onuitputtelijke bron van rake citaten, als een spiegeltje waarin de Belgische geschiedenis pijnlijke grimassen trekt.
Foto: © Pascal Verbeken
