Uit het onderzoek blijkt dat deze vrouwen ernstig uitgebuit worden. De lonen die ze ontvangen, liggen ver beneden het Belgische minimumloon, als ze al worden uitbetaald. Bovendien komt het vaak voor dat de vrouwen lange dagen maken en veel te weinig rusttijd hebben. Ook zijn er gevallen van regelrechte intimidatie door de ondernemers achter het bedrijf.
Het onderzoek legt ook bloot hoe de eigenaars erin slagen, door hun onderneming over de landsgrenzen heen op te splitsen in meerdere rechtspersonen, om zich grotendeels te onttrekken aan toezicht en juridische aansprakelijkheid te ontlopen.
Tot slot, stellen we vast dat hoewel dit type zorg bijzonder in trek is bij ouderen, en er potentieel is voor een win-winsituatie voor zowel klanten als verzorgsters, een geschikt wettelijk kader met afdoende garanties voor de bescherming van de rechten van de verzorgenden zelf, ontbreekt.
Het onderzoek kreeg heel wat aandacht en inspireerde parlementaire vragen in zowel het Vlaamse als Nederlandse parlement.
Dit project (VTM) werd genomineerd voor de Belfiusprijs 2019.
